Van bil kramp naar anatomie atlas 🤓 mijn nieuwe obsessie

Nerd alert!😆

Ik heb vorige week het anatomie boek The Complete Human Body van Alice Roberts gekocht en ik kan er niet vanaf blijven. Het is zo’n boek waar je ‘even’ in gaat bladeren en een uur later nog steeds zit te bladeren, helemaal gefascineerd.

Wat me pakt, is hoe ongelooflijk slim en complex ons lichaam eigenlijk is.

Ik zeur hier in mijn blogs wel eens hoe weinig we naar ons lichaam luisteren, maar eerlijk, het is vet moeilijk! Want de signalen die we krijgen, zijn bizar ingewikkeld.

Ons hele lichaam is gewoon… ingewikkeld.

Kramp in mijn billen

Toen ik laatst tijdens het roeien flinke kramp in mijn billen kreeg, dacht ik: oké, ik hoor je, lichaam, en ik wil heus wel tijd nemen om te doen wat je nodig hebt, maar wát heb je nodig?

Hóe moet ik stretchen? En wat moet ik eten?

Heeft deze spier te hard gewerkt tijdens mijn eerdere BodyPump work-out?

Is het wel een spier dat pijn doet?

Tegen de tijd dat ik aan wal stond, had ik besloten om zo’n anatomie atlas te kopen. Zodat ik kon achterhalen wat er precies pijn deed. En wat ik eraan kon doen. Niet om mezelf te diagnosticeren als een soort amateur arts, maar om simpelweg te begrijpen. Om een connectie te maken tussen wat ik voel en wat er daadwerkelijk in mijn lichaam gebeurt.

En nu zit ik ’s avonds met dat gedrocht van een atlas op mijn schoot rare armbewegingen te maken om de werking van mijn schouderspieren te leren.

Mijn overburen twijfelen wellicht aan mijn mentale gezondheid nu.

Ik weet dat veel mensen zich te stijf voelen voor yoga. Ze denken dat ze ‘niet het juiste lichaam’ hebben voor yoga. Of ze forceren zichzelf in houdingen omdat ze denken dat het zo hoort.

Maar wat ik zelf steeds meer ontdek, is dat yoga voor mij juist het tegenovergestelde is. Het is geen kunstje voor mij. Ik heb niet het doel om de split te kunnen. Yoga is voor mij een gesprek.

Een gesprek met mijn lichaam.

En dat gesprek is nu nóg interessanter met mijn nieuwe kennis. 😇

Handige links

Wil je ook meer weten over je lichaam? Je kunt de The Complete Human Body: The Definitive Visual Guide kopen op Amazon. Op Bol.com is het boek ook beschikbaar, maar iets duurder (op dit moment – april 2026).

In deze YouTube video wordt door het boek gebladerd en krijg je een goede indruk van de inhoud.

Zo’n Engelstalig anatomie boek van-heb-ik-jou-daar is niet voor iedereen aantrekkelijke literatuur, snap ik. Maar er zijn meer boeken en manieren om bij te leren over je lichaam.

Bijvoorbeeld vind ik het boek Anatomie van Yoga van Ann Swanson ook heel interessant! Dit boek laat met mooie tekeningen zien welke spieren inspannen en ontspannen in courante yoga houdingen. Dit boek is op Bol.com in het Nederlands beschikbaar (en in het Engels – iets goedkoper).

Ook zijn er tig YouTube video’s hierover – voor als boeken je minder aanspreken. Bijvoorbeeld het kanaal van Abi Mills Yoga. Ze noemt zich een science based yoga teachers for beginners. Nou ik ben geen beginner en zelfs ik vind veel shorts van haar interessant.

Spiritueel of science based yoga oefenen?

Maar he, hoe je yoga prettig vindt, is heel persoonlijk. Misschien wil jij jouw yoga practice helemaal niet doen met een anatomie boek naast je mat.

Sommige dagen voel ik me super spiritueel en wil ik vooral voelen en zijn zonder er iets mee te doen. Maar op de meeste dagen wil ik (persoonlijk) gewoon alles begrijpen wat ik voel en mijn lichaam het beste geven wat ik kan.

Ja, controle junkie… 🙂

En ik ben ongelofelijk nieuwsgierig.

Dat is ook de reden waarom ik als yogi (student) nooit simpelweg doe wat de docent zegt. Hoe goed die docent ook is, uiteindelijk ben ik degene die in mijn lichaam zit. Ik voel wat er gebeurt. Ik weet waar het schuurt en trekt. De docent weet dat niet.

En dat betekent niet dat je alles zelf moet uitzoeken. Of dat begeleiding van een yoga docent geen waarde heeft. Ik vind wel dat ik een actieve rol heb in mijn yoga practice.

Mijn persoonlijke mening: stel zoveel mogelijk vragen.

Niet: “Ik moet deze houding kunnen.”
Maar: “Wat gebeurt er in mijn lichaam als ik deze houding doe?”

Niet: “Zo doe je deze houding.”
Maar: “Werkt deze uitdrukking van de houding voor mij?”

En ineens hoef je niet meer te voldoen. Je hoeft niet leniger te zijn dan je bent. Je hoeft nergens te komen. Je mag gewoon onderzoeken. Vragen stellen. Voelen. Aanpassen.

Wat een verademing, was dat toen ik dit leerde!

En misschien is dat ook waarom ik zo geniet van mijn nieuwe anatomie boek. Het herinnert me eraan dat onder elke beweging een fas-ci-nerende wereld zit van spieren, bindweefsel en gewrichten.

Een wereld die niet vraagt om perfectie, maar om aandacht.

Wellicht is het voor mij persoonlijk belangrijk en nodig om dat steeds voor ogen te houden.

En jij, wat heb jij nodig?

Oh, trouwens, ik heb in het boek dus echt ontdekt waarom ik pijn had in mijn billen tijdens het roeien! Bij je zitbotjes komen blijkbaar veel spieren samen die zich daar aan het bot hechten. En er passeren ook enkele zenuwen, waaronder een hele grote (sciatic nerve).

Tel daar een hard roeibankje en een eerdere squat training bij op… en ja, dan wordt het daar gewoon gevoelig. Die spieren moesten even rusten dus. Wat ik sowieso wel intuïtief had gedaan. Maar zo fijn om te weten waarom!

Nou, je weet wat ik vanavond ga doen. 😅